Το λύτρωμα

Είναι στιγμές κάποιες νύχτες
που τ’ αστέρια σ’ ενοχοποιούν
και δεν αντέχεις το φωτοστέφανο
Τότε κλαις
και με δάκρυα τραβάς τη μαλακία σου
η μοναξιά στον καθρέφτη έτοιμη να σ’ αφομοιώσει
Εσένα παιδί, γέννημα μιας απάτης
άκουσέ με
θα σε επισκεφτεί η ησυχία
όταν δε θα ‘σαι ο εαυτός σου
αλλά το λύτρωμα από ένα παιχνίδι με το διάβολο
Όταν θα νικήσει μη φοβηθείς
αγκάλιασέ τον
είναι κι αυτός μόνος
και πιο σακατεμένος

πάολα, 1985, σαλτάρισμα, εκδόσεις σιγαρέτα

4 Responses to “”

  1. athento Says:

    Οτι πρέπει για Σάββατο απόγευμα…
    σακάτεψε μας…μπορείς!
    Φιλί.

  2. Alex A. Says:

    Υπέροχο ποίημα.

  3. μονο εγω πιστευα οτι το ξερω αυτο το … ποιημα!
    για δες λοιπον…

  4. αμβρόσιος Says:

    μόνο η πάολα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: