Το λύτρωμα

Είναι στιγμές κάποιες νύχτες
που τ’ αστέρια σ’ ενοχοποιούν
και δεν αντέχεις το φωτοστέφανο
Τότε κλαις
και με δάκρυα τραβάς τη μαλακία σου
η μοναξιά στον καθρέφτη έτοιμη να σ’ αφομοιώσει
Εσένα παιδί, γέννημα μιας απάτης
άκουσέ με
θα σε επισκεφτεί η ησυχία
όταν δε θα ‘σαι ο εαυτός σου
αλλά το λύτρωμα από ένα παιχνίδι με το διάβολο
Όταν θα νικήσει μη φοβηθείς
αγκάλιασέ τον
είναι κι αυτός μόνος
και πιο σακατεμένος

πάολα, 1985, σαλτάρισμα, εκδόσεις σιγαρέτα

Advertisements

4 Responses to “”

  1. athento Says:

    Οτι πρέπει για Σάββατο απόγευμα…
    σακάτεψε μας…μπορείς!
    Φιλί.

  2. Alex A. Says:

    Υπέροχο ποίημα.

  3. μονο εγω πιστευα οτι το ξερω αυτο το … ποιημα!
    για δες λοιπον…

  4. αμβρόσιος Says:

    μόνο η πάολα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: